Zou Tomas De Soete nooit eens angst hebben voor represailles? Zou hij zich nooit eens afvragen of hij niet te ver gaat met zijn fratsen en daardoor mensen kan kwetsen?
Ik hoorde hem gisteravond op de radio toen ik in de file stond. Hij had in een of andere krant gelezen dat een zekere Curd Gillis, iemand die vorig jaar meespeelde in ‘Wie wordt de man van Wendy Van Wanten’ nu ook de man van Phaedra Hoste wilde worden. Hij vroeg zich af of Curd ook zou vallen voor een hond zolang die maar een rok droeg. En aldus belde hij die man op. Curd wilde duidelijk geen gesprek want hij legde de hoorn neer. Niet getreurd; Tomas zou wel even zijn moeder opbellen want een collega had toevallig haar telefoonnummer bij de hand. Hoe raken die mannen eigenlijk aan al die telefoonnummers?
Mevrouw Gillis die er geen enkel benul van had dat ze live op de radio te horen was, vertelde Tomas dat haar zoon wel gevraagd werd om mee te dingen naar de hand van Phaedra maar dat hij dit aanbod geweigerd had. En dat de bewuste krant daar een heel ander verhaal over had geschreven. Op de vraag van Tomas wie ze voor haar zoon zou verkiezen, gaf ze zelfs eerlijk toe dat ze aan geen van beiden de voorkeer zou geven en zeker aan Phaedra niet.
Het mevrouwtje, dat plots argwanend werd, vroeg nog of dit gesprek “toch zeker niet in de krant zou verschijnen“.
Ik vind dat dit niet kan. Kan je dan zomaar iedereen opbellen zonder dat de ander in de gaten heeft dat het gesprek live op de radio wordt uitgezonden? Kan je weerloze mensen zomaar belachelijk maken? Ik stel me voor dat zulke grapjes grote gevolgen kunnen hebben. Hoe zal de zoon reageren tegenover zijn moeder? Zal dat vrouwtje vannacht rustig kunnen slapen? Zal dit verhaal nog verder uitgebuit worden?
Vandaag is het al zover. Het gesprek is integraal te beluisteren op de website van Studio Brussel en zelfs de kranten maken er gewag van.
Vroeger was er een hoffelijkheidscode voor journalistiek. Dat is blijkbaar al lang vergeten. Nu mag alles, mensen belachelijk maken, beledigen, berichten doorgeven die ‘van horen zeggen zijn’.
Ik vind ook dat zoiets niet kan, maar ja…
En euh, om lekker te roddelen… die Curd is te zien geweest in de trailers. Hij doet dus zeker weer mee!
Ik dacht dat media enkel dingen mochten publiciteren/uitzenden mét akkoord van de betrokkene. Heeft Mevr. Gillis zich akkoord verklaard misschien?
Ik kan me soms zo ergeren aan de journalisten, de pers, de media – kortom de hele reutemeteut! De manier waarop zij te werk gaan, dicteren wat we moeten kopen of hoe we moeten leven, naar wat we moeten luisteren of wat we zeker moeten zien… En zo kan ik nog een poosje doorgaan! De beroepsethiek is soms ver zoek…
vreselijk, meer is daar niet over te zeggen, gewoon vreselijk
Tomas De Soete gaat wel al es vaker subtiel over de schreef. Precies dat maakt hem tot een van mijn favoriete presentatoren. Precies dat maakt het radioluisteren net dat ietsje boeiender. Zijn interviewstijl catalogeer ik veeleer als – vaak schitterend geïmproviseerd – kattenkwaad dan als bedoeld om kwetsend uit te halen.
In het interview op StuBru (http://www.stubru.be/node/46227) vind ik hem echter heel braafjes wezen. Hij stelt zich bovendien netjes voor als “Tomas De Soete van Studio Brussel”. De mevrouw die werd geïnterviewd wist dus wel degelijk dat het gesprek live op de radio werd uitgezonden. Bovendien is zij het die spontaan op de proppen komt met een droge “Nee, hij doet niet mee” waarmee ze meteen het krantenbericht ontkracht.
Ik vraag me dan ook af of de kwakkels die verspreid werden over zijn deelname niet integraal toe te schrijven zijn aan de inktjournalisten veeleer dan aan de heer De Soete, die slechts komt te peilen naar de waarheid achter de berichtgeving.
Of zoals mijn grootmoeder zaliger altijd kwam te zeggen: “In de krant is enkel het stripverhaal authentiek, mijn jongen.”
Wat loop ik achter zeg! Dat komt er van wanneer je nergens meer tijd voor hebt en er niet meer toe komt nog blogs te volgen. Ik ontdek nu pas dat dit een nieuwe blog is van een oude bekende! Wie weet hoe lang al…
Ziet er stukken beter uit, en nu weet ik ook wie de “onbekende” was die al een paar keer bij mij reageerde.
Doe zo voort! (en ik ook… of net niet??)
Toen ik je blognaam zag verdwijnen op bloggen.be, ongeveer tegelijkertijd met die van s. (je merkt het, ik ben discreter dan Thomas De Soete), wist ik het opeens niet meer. Nu heb ik jou (en ook s.) teruggevonden en naar ik mag aannemen is dat met wederzijds genoegen…
Thx voor je bezoekje op mijn blogje en je reactie Chelone!
Ik wens je nog een fijne zondagavond!
Groetjes van Fleur
Wat ik nog vergeten was te zeggen: het ziet er allemaal heel mooi uit, en ik verwacht nog vele schitterende foto’s van de tuin (mét brulkikkers, dat spreekt).
Ik vind ook dat het niet meer kan : het gaat te ver ! Amerikaanse toestanden
Ze zouden het eens met mij moeten proberen … het zou ’scheld-radio’ worden, vrees ik.
Ach, ze proberen tegenwoordig allemaal de leukste te zijn. De Soete zal het vak wel geleerd hebben bij stresskonijn Van de Veire zeker? En ook op Donna loopt er zo een flauwe plezante rond: David Van Ooteghem.