Een mens vergaart nogal wat, in de loop der tijden! En als je er, zoals ik, moeite mee hebt om spullen weg te gooien, heb je op een bepaald moment geen zicht meer op je huishouding.
Hetzelfde geldt trouwens voor mijn mails. In bepaalde folders heb ik 4700 mails staan die ik koste wat het kost wil behouden. Ik moest ooit eens zin hebben om ze te herlezen of op zoek zijn naar de inhoud van eentje ervan en er spijt van hebben dat ik het gewist heb.
Zo kocht ik verleden week een ‘Torck’-babystoeltje op de rommelmarkt voor het geval mijn kinderen aan nageslacht zouden denken. Geen van beiden heeft plannen in die richting zodat het stoeltje voorlopig op zolder zal belanden om er spinnenwebben te vergaren. De kans zit er dik in dat het nooit gebruikt zal worden.
Keerbergen organiseerde dit weekend voor de eerste keer een garageverkoop. Een uitgelezen kans om grote kuis te houden in mijn opgespaarde goed. Het nam me twee weken in beslag om dozen vol te stouwen met voormalige nostalgie waar ik afstand van zou kunnen doen. Voor anderen werden mijn schatten als regelrechte rommel omschreven, wat ik hen tot op vandaag heel kwalijk neem.
Zaterdag en zondag, van 10:00 tot 17:00. Het zou een succes worden, de opbrengst zou aanzienlijk zijn! Goed voor een weldoordachte nieuwe aankoop.
Stoelen, tafels, een oud strijkijzer, een antieke koffiemaler, een gezichtsbruiner, een bamboetafel, computerschermen en printers, de ‘Kaiser’-naaimachine die ik in het containerpark vond, de koeienmelker en de in mijn ogen fel begeerde prul-, frul- en brocanteriehebbedingetjes werden zorgvuldig tentoongesteld op mijn oprit.
Dat de fel geïnteresseerden er als wilde beesten zouden opvliegen, stond welhaast vast. Het zou mijn voorspoedig weekend worden!
Net op tijd, alles stond klaar, ook mijn kopje koffie, de weekendkrant en de sudoko voor het geval ik me even zou vervelen.
Elf uur, nog steeds geen klant die afkwam op de opvallende, paarsgekleurde ballonnetjes. Zaterdag, Chelone; de doorsnee mens doet dan zijn inkopen, ze zouden straks wel komen.
Om half twaalf ontving ik heel enthousiast mijn eerst klant. Hij kocht een oude postkaart van De Haan voor een halve euro. De winst was binnen!
De rest van de namiddag zag ik nog zeven andere geïnteresseerden, waaronder drie kinderen die elk iets gratis mochten uitkiezen.
Intussen waren mijn tenen geknipt en gevijld, de kippen en konijnen kregen eten, mijn outfit ging van broek naar rok en mijn gezicht werd steeds maar roder.
Mijn dochter kwam thuis, had niets om te eten en op het einde van de dag hield ik er acht bezoekers aan over en anderhalve euro.
Acht bezoekers konden na de eerste dag onmogelijk subjectief bepalen of mijn aangeboden waar als echte rommel bestempeld kon worden.
De laatste klanten namen twintig boeken mee die ik intussen in het hoekje ‘gratis’ had opgesteld. Voor een dankjewel hadden ze geen zin.
Ik kreeg nog een “Arme Moepie” toegeworpen van mijn dochter en zeeg, na het opruimen van nog evenveel stuff, diep ontgoocheld omwille van zoveel wreedheden, neer in mijn fauteuil.
De volgende dag voltrok zich hetzelfde scenario. Met dit onderscheid dat ik alles voor niks meegaf en intussen twee manden strijk in de plooien legde. De totale opbrengst bedroeg zestien en een halve Euro, een kleurtje en een zonneallergie.
Buurman Johny nam in de vlucht nog twee miniatuureendjes mee voor zijn vrouwtje. Het moest van mij.
Vandaag staan er vijf overvolle dozen op elkaar gestapeld: een voor het containerpark, vier voor het kringloopcentrum.
Nog twee dagen sleuren en dan begint mijn nieuwe – rommelloze! – leven.
Het vergaren heb ik verleerd, in een weekend.
Een verwittigde vrouw is er drie waard. Ik wou ook meedoen aan de (eerste) garageverkoop in het dorp. Maar nu ik dit lees. ‘k Zal maar ineens naar het containerpark en het kringloopcentrum rijden.
Al dat enthousiaste opruimwerk … en dan geen toeloop! Ontmoedigend! Nog een geluk dat het mooi weer was.
Nu geraakt het toch ook weg maar op een andere manier. Ik kan er ook uit leren want ik ‘vergaar’ veel maar veeleer uit luiheid
Boeken koop en verzamel ik moedwillig maar ooit komt er ook een dag dat ik die van de hand moet doen. Dat doet mijn vader nu ook – systematisch zijn omvangrijke bibliotheek verdelen onder ons 4. We krijgen allemaal een lijst, moeten aanstippen wat we willen etc. etc…
Oh wat grappig herkenbaar, vooral het idee dat iedereen even enhousiast zal zijn als je het zelf bent en je op één dag schatten gaat verdienen. Ik ben ook toevallig bezig aan een artikeltje over rommelmarkten, tweedehandsverkopen en ook ebay. Ik ging ook eens naar een rommelmarkt om van mijn “te veel” af te geraken, bij mij werden dan op de koop toe nog mijn mooiste en “duurste” stukken gestolen
Ach, rommel, en wat ermee te doen. Je houdt er wel een mooi blogstukje aan over, dus alleen al daarom de moeite?
Ik vrees dat er overal al teveel rommelmarkten zijn.
Iedereen is al voorzien.
Maar het heeft je wel iets opgebracht, al is het niet in geld. Je bent een hoop rommel kwijt, waar je anders misschien over getwijfeld zou hebben en dan toch maar weer bijgehouden.
Leuk om te lezen.
Garage sale… dat is echt Amerikaans… waarom niet met Koninginnedag op de vrijmarkt…
Zoooo typisch jij!
(Sorry, maar ik heb er hard mee gelachen)
Dat enthousiasme van jou is toch ook niet kapot te krijgen, allez, op voorhand dan toch niet.
Die klok had ik wel zien zitten. Alsook boeken van Stephen King. Hier in de buurt hebben rommelmarkten veel succes en de mensen verdienen er tot 140 euro mee.
Een heuse yard sale! De foto doet me denken aan Clean House op Vitaya. Maar daar verdienen ze wél grof geld met hun ‘clutter’.
Dat lage bezoekersaantal zal wel aan het mooie weer tijdens dat weekend hebben gelegen. Of aan je diep in de bossen weggestopte optrek. Bovendien was het Open WervenDag, als ik me niet vergis.
@Madame
Als je je wat moeite wil besparen, begin er niet aan.
Er zijn leukere dingen te doen in een weekend.
@ Annemie
Jouw verhaal is natuurlijk wel mooier. Boeken krijgen van je vader. Die heb ik ook gehad en die zou ik nooit verkopen. Dat lijstje en aanstippen, dat is toch fantastisch!
@Aïda
Schrijf het dan, dat stukje over rommelmarkten.
Jouw mooiste en ‘duurste’ stukken zullen het stelen zeker waard zijn geweest.
@Zeezicht
Wat het me opgebracht heeft? De verzamelwoede in te perken om daarna niet meer voor schut te staan.
@ Chantal
Koninginnedag in Nederland; een waar festijn. Daar kan je nog koopjes doen! Mijn zus woonde in Baarn. Hartstikke gezellig!
@Zapnimf
Ja, lach jij maar met mijn enthousiasme terwijl iedereen me hier zit uit te lachen. Maar ja, er bestaat ergens zo een spreekwoord van ketels en zo…
@Tosca
Stephen King zat erbij, die heb ik aan dat onhebbelijke vrouwtje gegeven. En die klok, hij liep toch vijf minuten achter.
@Menck
Jammer dat ik geen hertekoppen had.
En misschien nog een chance dat ze me niet vinden in het dennenbos waar een bloemenweide wordt aangebouwd. Ik mag er niet aan denken dat ze mijn bloemetjes zouden komen plukken!
Arme schat. Zoveel werk en weinig opbrengst.
Maar toch is de boel eens goed uitgemest en heb je je lesje geleerd over verzamelen. Toch positief, dan.
Wat jammer toch. Je weet nooit op voorhand hoe zo’n onderneming zal uitdraaien. Voor hetzelfde geld had het je een mooie duit opgebracht. Jammer.
Al mijn teveel gaat recht naar de kringloopwinkel. Alles krijgt een prijsetiket en als het na 3 maanden niet verkocht is wordt het eigendom van de kringloopwinkel. Heel efficiënt en handig en ik moet zeggen, het heeft telkens wel behoorlijk opgebracht.
En had het niks opgebracht, dan was het ook goed geweest, dan was ik in ieder geval al die spullen kwijt.
Jammer zeg! Een eerste editie van een evenement is natuurlijk altijd een risico. Zal het wel aanslaan? Is er genoeg rond gecommuniceerd? Maar kom, je bent er intussen toch vanaf.
Een paar jaar geleden heb ik ook eens zo’n poging ondernomen. Maar mijn luie aard rijdt nu rechtstreeks naar de kringloopwinkel