Mijn zussen komen vanavond op bezoek en al drie dagen ben ik mezelf niet meer.
Ik heb mijn nagels heel kort geknipt en ze daarna recht gebeten.
Mijn zussen komen vanavond op bezoek, ik was zo goed bezig hen te vergeten.
Ik hoorde hun hoge hakjes zelfs niet meer en droomde dat ze ook op klompen zouden komen.
Mijn zussen komen vanavond op bezoek, er zullen nog spinnenwebben hangen en er zal niets veranderd zijn aan mijn interieur.
Ze zullen beginnen met koetjes en kalfjes die sinds lang achterhaald zijn.
Ze zullen mijn tuin willen zien om mij een plezier te doen, ik weet dat hij hen weer niet zal interesseren.
Ze zullen zeggen: “zoveel werk, zoveel investeringen”, terwijl ze niet beseffen dat planten groeien mettertijd en zich ook nog vermenigvuldigen.
Ze zullen me vragen of ik gelukkig ben, hier zo alleen. Of ik me niet eens zou laten verwennen zoals zij dat doen.
Ze zullen me uitvragen over mijn leven en degenen waarvan ik hou.
Ze zullen mijn uitgaven berekenen en beslissen dat ik niet meer kan zonder hen.
Ze zullen mijn anekdotes willen horen over mijn moeder, de weetjes die zij niet kennen.
Mijn zussen komen vanavond op bezoek. Ik kan enkel gissen naar wat ze van me willen. Het zal weer niet eerlijk gaan.
Mij zussen komen vanavond op bezoek. Ik wou dat het al over-overmorgen was.
Waarom zou jij je minder voelen dan je zussen? Ik vind jouw leven veel rijker dan het hunne. Probeer jezelf een beetje op te peppen, jij bent tevreden met jouw leven, zeg dat tegen je spiegelbeeld. En er zal nog veel meer zijn dat je niet zou willen ruilen, daar ben ik zeker van. Denk daaraan en dat zal je sterk maken.
Ik leef me je mee, Chelone. Onaangenaam bezoek krijgen, is niets om naar uit te kijken. Toch heb jij alles aan boord om er het beste van te maken. “My way” is wat je glimlachend op alle stekeligheden kan zeggen. “This is my way!”
Mijn zussen komen vanavond op bezoek. Ik laat me in hun web van hersenpinsels niet vangen…
Mijn zussen komen vanavond op bezoek. Ik zal ze accepteren zoals zij zijn en af en toe om hen glimlachen…
Mijn zussen komen vanavond op bezoek. Ik zal hen tonen wie ik ben en zal steeds in mijn eigen kracht blijven staan…
Uitermate vervelend, maar laat je niet kisten, Chelone. Ik weet dat je over meer dan voldoende strijdvaardigheid, tact en wijsheid beschikt om ze op alle fronten minstens een stap voor te zijn.
Al bekomen?
Zo herkenbaar. Nog gauwgauw schoonmaken en opruimen en scheeftrekken wat eigenlijk recht was. En achteraf denk je dan: waarom eigenlijk?, maar steeds minder vaak want zij hebben maagzweren en een midlifecrisis en nog meer van dat en wij lekker niet. (Wij hebben witbloeiend mottenkruid (Verbascum blattaria) waarvan je nog zaad van me krijgt als je je adres eens opstuurt.)
@Zeezicht
Hoe lief van jou!
@Madame
Morgen doe ik alles weer ‘my way’!
@Toevallige passant
Bedankt voor het hart onder de riem.
@Menck
En of ik strijdvaardig was. Maar daarna was er weer de zalige stilte van de tuin met enkel het gekwaak van de kikkers. (Die blijven trouwens maar kwaken dit jaar)
@Patrick
Morgen zijn we pas overmorgen.
@Yo
Neen, wij lekker niet. En de gedachte aan de Verbascum maakt veel goed.
Gelijk good old Desmond Tutu al wist: You don’t choose your family. They are God’s gift to you, as you are to them.
‘t beste van maken, veel meer valt er niet mee te doen
Ik leef met je mee en kan erin komen, maar dan met mijn moeder : ik heb bij/volgens haar het gevoel dat ik nog nooit iets bereikt heb …
Nu zijn we al overmorgen. Beter nu ?
Pass on the sequel…’t lijkt wel Pascalleken van de kampioenen, zij denkt zich ook te moeten bewijzen ten opzichte van haar zus. Daar is’t fictie maar het bestaat idd ook echt, waarvan jij het bewijs levert.
Komaan Chelone, zij moeten verdekke ook gewoon kakken en pissen, gelijk iedereen.
Zijn we nu overmorgen?:-)
Ik heb dit gevoel als mijn schoonzuster op bezoek komt…brrr…
of dat we nu al overmorgen zijn?
: )
Hmja en jij hebt een blog waar zij niks van afweten (heb ik zo het vermoeden).
Misschien dat Spa het zuiverende water kan helpen? Liters!
Juist gedacht Zapnimf, dit blog is van mij. Enkel mijn dochters weten het te vinden.
Intussen is overoverovermorgen voorbij maar niets is opgelost.
Dit lijkt wel eens stukje uit een sprookje: het sprookje van “het meisje met de weelderige tuin en haar boze zussen.”..
@ zapnimf
Spa… hahahaha… ik zie het zo voor mij!