MIJN DOCHTER IS GESLAAGD!
MET ONDERSCHEIDING!
JOEPIE!
En ik mocht mee naar de proclamatie. En we kregen hapjes en een drankje. En ze had er niets tegen dat ik haar omhelsde toen haar naam eindelijk werd afgeroepen.
Het doet toch wat met een moeder, zelfs als ze het niet ten volle mag laten merken.
Intussen zijn haar prille bezittingen van haar kot ook naar het ouderlijke huis verhuisd en werd er gepoetst (hier en ginder) en moest er veel plaats vrijgemaakt worden. Hoeveel van die beleefde en ooit geliefde materiële dingen zullen eeuwig blijven staan, op zolder, tussen het speelgoed, hun eerste liefdesbrieven en de leerboeken van de lagere en middelbare school? Ik laat ze staan tot mijn dochters de tijd rijp zullen achten om hierin te willen snuisteren.
Vermoeiende dagen zijn het maar achteraf bekeken hebben die jaren hun vruchten afgeworpen.
Binnenkort woon ik hier nog alleen, het zal weer wennen zijn en de herinneringen stapelen zich verder op.
Eigenlijk is een mens ijzersterk!
Aan dat geslaagdgedeelte twijfelde je toch niet meer aan?
Een mens is inderdaad ijzersterk. Zoonzap heeft al zijn boeken en schriften van het zesde leerjaar zopas met kracht (en een vreugdeoerkreet) in twee gescheurd. Ik denk niet dat mijn toekomstige kleinkinderen zullen moeten snuisteren in vaders schoolboeken.
En ik piepte nog : die moet je eigenlijk een jaar verplicht bijhouden, maar ‘t was te laat.
‘t Is schoon om zo’n trotse mama bezig te zien
Je dochter boft met haar ma, maar wellicht beseft ze dat al wel.
Na die reportage twijfelden we daar niet aan! Proficiat!
Ik moet nog efkes wachten op de vruchten… en ik zal trachten niet te vergeten dat een mens ijzersterk is…
Yes, yes, yes! De vreugde spettert tot hier. En ik spetter mee!
Ik had ook pas dit blije gevoel! Een zoon met een diploma:-)
Fijn! Goed nieuws voor alletwee!
En dat alleen wonen… denk daar nog maar niet aan.
Tijd lost dat allemaal op!
Proficiat aan beide !
Een hoofdstuk afgesloten. Op naar de volgende !
Hier wordt van de lagere school ook alles (behalve rapport en agenda) weggeworpen. Van de humaniora houden we alleen wat moet en voor de wettelijke duur van twee jaar. Daarna gaat het bij het oud papier. Ik zou niet weten waar ik het allemaal zou moeten zetten.
Proficiat voor je dochter! En onderscheiding … wat een fijn gevoel. Ik zou voor minder al trots zijn
Mijn welgemeende gelukswensen aan dit koningskoppel! Die omhelzing op het moment van de naamafroeping zul je nooit meer vergeten, vermoed ik zo.
fantastisch!
die herinneringendozen daar wordt ik wel week van, ‘t gaat zo rap voorbij allemaal…
proficiat aan je dochter! en heel mooi gezegd op het einde: ‘de herinneringen stapelen zich op’—-ik ben nog jong en heb er al zoveel…
.
Die dingen met een geschiedenis op zolder, ja, die hebben wij ook thuis, bij papa en mama, schoolboeken, barbiepoppen, brieven. Geen kat die er naar kijkt (wel spinnen enzo), maar toch mag er niets weg. Puur onvervalst sentiment
hip hip hip, hoera!
dikke proficiat
het is wennen aan dat lege-nest-syndroom maar ‘t heeft ook zijn voordelen, je kan al eens een blog-collega meer bezoeken bv : )
Alle reden om trots, blij en dankbaar te zijn! gefeliciteerd, zowel voor de dochter als de moeder!