Het bericht over madam Menck is ook hier hard aangekomen. Plichtsbewuster kon ze niet zijn. Soms, wanneer ze te ziek was om te gaan werken, porde ik haar aan om eens een dagje thuis te blijven en uit te zieken. Neen, met koorts sleepte ze zich naar de dokter om een voorschrift voor een paardenmiddel en ging nadien toch werken. Ze heeft zich niets te verwijten, integendeel.
Het is alsof vele firma’s de crisis als stokpaardje gebruiken om zichzelf in de toekomst in te dekken voor eventueel aankomend onheil. Ik hoop dan ook van harte dat hun bedrijf in het honderd loopt door gebrek aan gekwalificeerd personeel en dat ze zich later (te laat) zullen realiseren hoeveel meerwaarde goede arbeidskrachten voor een winstgevende firma betekenen.
De negatieve aspecten van mijn job heb ik de afgelopen maanden leren relativeren. Vooral nu welhaast enkel de knelberoepen nog vacatures bieden heb ik, achteraf beschouwd, een nog niet zo slechte beslissing genomen. En wie weet worden de beroepen in de zieken- en bejaardenzorg eindelijk eens opgewaardeerd. Het zou een goede zaak zijn.
Het moest er eens van komen dat macho-managers die tandenpoetsend door de gangen van hun bedrijf paraderen eindelijk eens het deksel op de neus kregen. Is er in deze tijden nog applaus voor hun achterlijke gedrag, hun ellenlange discussies, hun tele-persconferenties waar details de items van het moment beheersen? Incentives, teambuilding, objectives: zonder krediet zijn ze waardeloos in de huidige slabakkende economie. Drie krachten kunnen vervangen worden door een enkele die minder praatjes heeft.
Ze zullen de verkeerden ontslaan, de duursten bewaren of reëvalueren, de goedkoopsten verkeerd inschatten en/of geen kans geven. Of omgekeerd. Neen, dat zullen ze niet doen, ze zullen enkel gaan voor hun eigen vel.
Ik zwijg tegenwoordig over de wantoestanden die ik ervaar, om mijn job niet te verliezen. Het menselijk aspect is nu niet nu meer aan de orde. Ja-knikken moeten we doen, altijd en overal. En nooit meer in zwangerschapsverlof gaan, nooit meer ziek zijn en handelen als een duizendpoot.
Een ware kunst is het om nu nog een gat in de markt te vinden.
En in deze tijden heb ik gesolliciteerd voor een job bij de gemeente. Mijn kandidatuur werd voorlopig weerhouden en ik mag deelnemen aan de selecties. Selecties, wervingsreserves: het zijn loze woorden geworden. Misschien maak ik kans en kan België door mij besparen.
Of moet ik die plaats aan jongeren laten die nog meer moeten knokken?
Die laatste zin hoeft er echt niet bij. Wat is dat toch met uw ingebakken opoffering?
Ik vraag mij enkel af wanneer de staat eens gaat beginnen om de banken te controleren.
Daar is de miserie toch begonnen! En zonder een echte kenner te zijn weet ik dat mensen met zoveel schulden, dat ze ze niet meer kunnen betalen, toch nog nieuwe kredieten krijgen.
Van rommel gesproken…
Als je je kan verbeteren (financieel) moet je het zeker doen ! Ze zullen jou ook niet ontzien, als ze de kans krijgen. Go for it girl !
Groot gelijk wat je zegt : straks zullen ze het zelf moeten doen, maar zij zullen wel hun hoge lonen behouden. Schande !
@ Zeezicht
Nieuwe kredieten krijgen? Probeer maar eens. Zelfs mensen zonder schulden slagen daar nauwelijks tot zelfs niet meer in. Voorzichtigheid wordt in het bankwezen thans met een kapitale V geschreven.
@ Chelone
Wat vandaag telt, is niet langer de ervaring maar het kostenplaatje. Jonge krachten zijn goedkoper maar ook kneedbaarder. Talloze bedrijven hebben nog slechts één wens: overleven. Of dat ten koste gaat van de (product- en job)kwaliteit, is heden van ondergeschikt belang geworden. Erg.
Volg uw hart bij het nemen van beslissingen. Rijk zal U er niet van worden, rust en mischien zelfs geluk wel.
Was getekend
Moest zijn:
Volg uw hart bij het nemen van beslissingen. Rijk zal U er niet van worden, rustig en mischien zelfs gelukkig wel.
Go for it! Als je de beste blijkt in de selectieprocedure dan doet leeftijd er toch niet toe!? Dan kan jij meer doen voor je gemeente dan de volgende kandidaat in het lijstje. punt uit.
succes!
@ (mw)
en toch ken ik iemand die heel veel schulden heeft, verschillende kredietkaarten, volledig in het rood.
En toch een brommer koopt op afbetaling, onmiddellijk gekregen.
Toen ik wegging bij de gemeente (eind vorig jaar) stonden ze ineens te springen om mijn plaats in te nemen. 7 kandidaten. Toen we vroeger mensen zochten, kwam er niemand op af. De openbare besturen blijven volk nodig hebben en het is er behoorlijk safe. Je hebt gelijk om het te proberen.
We duimen voor je, allemaal!