Ze zag er zo smakelijk uit, die aardappeltaart van Jeroen. Lekker gemakkelijk te bereiden, weinig ingrediënten nodig. Een kolfje naar mijn hand.
Ziehier het recept, op video:
Aardappelen had ik niet meer in huis; de eigen oogst had ik gedoneerd aan mensen die uit een meerkoppige familie bestaan. Voor één persoon kook je toch geen aardappelen!
Geen nood, ik bezat ontelbare aardperen die ik eigenlijk pas na de eerste vorst had mogen oogsten. Er hingen nog veel draadjes aan de knollen die tot grotere exemplaren hadden kunnen leiden. Maar die stengels stonden daar zo lelijk te verwelken, ze moesten neergespit worden naar mijn gevoel.
Geen weer voor tuinwerk, ik begon er dus aan.
Het pannetje boter stond op een laag vuurtje. De tijm was voorhanden. Het aardpeersnijden lukte moeizaam. Ze waren klein en zaten vol knobbels. Die hele schilmiserie nam een goed halfuur in beslag.
Zo een mandoline als die van Jeroen heb ik niet in huis en mijn komkommerrasp sneed te dun. Dus hakte ik die schijfjes, weliswaar van ongelijke dikte, dan maar met de hand.
Een ronde bakvorm heb ik, allez, het is eigenlijk een rubberachtige soort van taartvorm. Maar die zou het ook wel doen. Een borsteltje of keukenpenseel lag niet in mijn lade. Dan maar een spatel genomen, dat smeert ook (een beetje) goed. (Jeroentje, wil je er voortaan ook bijvertellen dat de gesmolten boter op het vuur moet blijven staan? De mijne werd ranzig en stolde! Bovendien: gebruik eens niet zoveel zout, man…)
Geen Gouda in huis, elke harde kaas zou ook goed presteren, had Jeroen voorspeld. Ik gebruikte ‘Vieux Bruxelles’ van Aldi om over de verschillende laagjes te strooien.
Aan de vierde laag ben ik nooit gekomen; bij de tweede was ik al moegeraspt en mijn taartvorm leek vol.
Wordt vervolgd. (De taart staat voor een uurtje in de oven. Dat verloren uurtje tonen ze nooit bij Jeroen.)
Na dat lange uurtje:
Uit de oven halen, omdraaien en een mooi glazig geheel met een korstje zou ontstaan. Ik was zo benieuwd.
Géén korstje. De glazige aanblik liet een vettige substantie vermoeden.
Maar! Eigenlijk smaakt mijn aardpeertaart overheerlijk. Jammer dat hier geen ziel in de verste verte te bespeuren valt om me een ‘second opinion’ te geven.
Jeroen Huysentruyt en Piet Meus: ik daag jullie uit. Een parodie op jullie programma, zou dat niet heerlijk zijn?
Mijn keuken, en vooral ikzelf staan ter jullie beschikking! Een hilarisch programma, ik garandeer een goed verloop.
Ik heb nog veel aardpeer. Aan een volgend recept van deze aard zal ik me niet meer wagen. Iemand interesse in die knollen? Gewoon in de grond stoppen, met schil en al, een delicatesse!
Het bijhorend slaatje is voor morgen.
Psssst… ‘n tip:
Volgende keer de aardperen niet schillen, maar gewoon met een kokos-borsteltje schoonschrobben… Gaat veel sneller, en dat contrast tussen stevige schil en zoet-zacht binnenste maakt het eens zo lekker!
Dat moet toch eens iemand uitleggen waarom je voor één persoon geen aardappelen maakt, maar wel iets met aardperen (ik heb daar nog nooit van gehoord), maar voor je impulsief wordt, je moet geen stuk opsturen (nvdr : dat deed ze ooit met een ander kookexperiment van haar), ik kom het daar wel eens eten.
Toevallig maakte ik vorige week (voor het eerst) aardpeerpuree. Ik schilde ze met een dunschiller en dat ging gemakkelijk. (Ze waren wel niet van eigen oogst.)
@ Anne Tanne
Had ik moeten doen, met een kokos-borsteltje, een kerstcadeau, de mandoline van Jeroen wil ik ook.
@Zapnimf
Ik lust niet zo zeer aardappelen en ik word ook zelden implusief en ik kook enkel experimenteel. Aardpeer is de voorloper van de aardappel, een vergeten groente die ik eens in mijn grond wilde stoppen en waarvoor ik nu uren in de keuken stond.
Na de toekomende vorst kan je de nieuwe komen eten, best lekker hoor! Deze is te vettig om op te sturen, anders had ik het met veel plezier gedaan!
@Veerle
Aardpeerpuree, de volgende uitdaging. Die kan ik misschien wel opsturen.
Smakelijk !Ziet er toch zeer lekker uit. Goed gedaan.
Aardpeer staat nog op mijn moestuin verlanglijstje, bij sanguisorba hebben ze dat heb ik gezien maar ik ben er nog niet geraakt. Zo’n vervelende openingsuren ook!
@natuurlijk-rijk
Je kan er van mij krijgen als je wil. Maar hoe geraken ze tot bij jou?
Als je er wil kopen, doe je dit best bij een boer. Verleden jaar in het voorjaar kocht ik een emmer vol van een boer-marktkramer op de markt van Heist-op-den-Berg. Ik betaalde slechts 65 cent voor een volle emmer. Laat je dus niet beetnemen. Je kan ze ook in het voorjaar planten, mijn volgende oogst is voor na de vorst. (die zullen groter zijn)
Ik zou er ook graag zetten maar ze groeien nogal weelderig, niet?
Dan vrees ik voor plaatsgebrek in mijn tuin.
Vorige week at ik aardpeerpuree op een ander, mmmm, zeker proberen
Heb je al proevers voor je gerecht?
Wie kan het wat schelen hoe het eruit ziet, nietwaar? Als het maar smaakt!