Zeventien jaar overleefde het, eenzaam gebukt onder de eiken en de dennen van een bosrijk gebiedje dat ik gratis in pacht had.
Nu de grond naast mij een nieuwe eigenaar kreeg, moest ik beslissen: de afbraak en wederopzetting van mijn tuinhuis of een nieuw exemplaar.
Dilemma, dilemma. De investering in een nieuwe tuinschuur met een afmeting van vier bij vier is tegenwoordig enorm prijzig en de kwaliteit van het hout is lang niet meer wat hij vroeger was.
Maar zo’n groot ding afbreken en opnieuw opzetten, wie kan zoiets?
Avontuurlijke en immer positief ingestelde buurman Johny was al eens poolshoogte komen nemen. Volgens hem zou zo’n verhuis, mits vereende krachten, doenbaar zijn maar het kon ook totaal mislukken.
Wat had ik eigenlijk te verliezen? Het tuinhuis moest daar hoedanook verdwijnen.
Het bitumen golfdak verwijderen was de gemakkelijkste klus; na zoveel jaar was het total loss. Daarna de honderden stormnagels uitwrikken was een werk van lange adem. De zware zijpanelen (uit één stuk!) werden provisorisch ‘losgekoppeld’ van het grondvlak, wankelend aanleunend tegen een paar dikke eikstammen. Benevens een paar olievlekken waar de grasmachine jarenlang had gestaan, bleek de vloerplaat intact.
De verhuis van de zijkanten vergde extra mankracht. Buurman Johny kwam aanrukken met zijn buurman Ludo. Middels een steun op wieltjes, en heel veel zweet van vier personen, kregen we de wanden waar ze zijn moesten: op hun nieuwe bestemming, zowat vijftig meter verderop.
En kijk, mijn tuinhuis is zowaar verplaatst naar mijn eigen tuin. Twee lagen beits heeft het gekregen (zuipen dat dat hout deed!) Raampjes lappen, nieuw opstapje, winterviooltjes in de bloembakken en klaar is kees.
En oordeel nu zelf: ziet het er niet splinternieuw uit? Oude bomen verplaatst men niet, oude tuinhuizen daarentegen blijkbaar wel.
Buurmannen Johny en Ludo kregen een assortiment West-Vlaamse bieren (hun roots), als dank voor de geleverde hulp: Dulle Teve, Brugse Zot, Moeder Overste, Oerbier, Arabier, Ichtegems Oud Bruin, Thouroutenaere, Dikke Mathile, Boskeun,…
Iedereen was content, vooral ik.
Bedankt, mannen!
Het oubollige tuinhuis
Een nachtje binnengeregend wegens nog geen nieuw dak
Het nieuwe tuinhuis
Mijn eerste reactie is : ooo, is ‘t verkocht? Straks een dichte buur bij?
Dat tuinhuis kan nogal wat verdragen. Hup naar de volgende 20 jaar.
Leve Ludo en Johny
Sjiek zeg!
‘Goei marchandise’, zo verkopen ze ze tegenwoordig niet meer vrees ik.
@Zapnimf
Jaja, het stuk is verkocht maar de nieuwe (jonge) buren willen nog even sparen om hun huis te financieren. En ze zijn ook niet van plan om vele bomen om te hakken. Het blijft hier dus nog een tijdje rustig.
@tijdtussendoor
Buren, ze zijn meer dan goud waard!
Van een stevige opwaardering gesproken!
Goh, een dergelijk groot tuinhuis is alhier ten zeerste nodig, maar ik weiger nog steeds halsstarrig om er een stuk tuin voor op te offeren. Alles in de garage dan maar (zeker, zeker, de geschiedenis herhaalt zich te onzent).
Goeie bierkeuze, overigens. Zeker wat betreft nummer 6 uit je opsomming.
Die West-Vlamingen, daar kan een mens nog eens ergens mee komen, hé. Het tuinhuis ziet er overigens een stuk beter uit dan voorheen. Wat een renovatieteam!
fijn als je zo’n buren hebt. Maar even attent van je om ze rijkelijk te belonen.
Ik zou ze ook belonen, ook al verstond ik ze niet.
sterk werk! Goed gedaan.
Oerbier, Arabier, boskeun,… Ferm lang geleden dat ik dat nog dronk. Waarschijnlijk even ver in het verleden als de leeftijd van je tuinhuis. Prachtig resultaat.
chique gedaan!
ik dacht aan een tuinhuis-je, maar dat is een serieus gebouw!
Zo’n groot werk voor een verhuis van 50 m maar wat een metamorfose ! Ziet er weer als nieuw uit. Goed gedaan !
Ons tuinhuis verplaatst zichzelf.
Bij elke windstoot vinden we brokstukken een beetje verder in de hof.
Ergens in de buurt van september 2013 zou het zichzelf een twintigtal meter verder moeten hebben heropgebouwd.
…kzenkurieus…
Fantastisch! Beter goede buren dan een nieuw tuinhuis!