Valkparkieten zijn toffe vogels om te houden. Ze zijn erg grappig in hun dagelijkse doen. Ze trippelen voortdurend hun lange stokje af en weer terug. Ze doen hun best om mooi te zingen maar dat lukt niet echt. Buurman Johny, de vogelkenner, vindt hun gekwetter saai en eentonig maar als je die beestjes wat beter leert kennen, weet je op den duur precies wat ze bedoelen.
In de lente waren de koppeltjes twee jaar oud. Ik hoorde hen plots eigenaardige geluiden produceren en toen ik ging kijken, zaten ze bovenop elkaar, zonder schroom. En maar genieten!
Puur voor het amusement dacht ik, een valkparkiet wil immers ook wat.
Een week later zaten de mannetjes alleen op hun stokje. Ze gingen regelmatig hun vrouwtje bezoeken in de nestkastjes en namen het broeden af en toe eens over.
Toen dit niet meer gebeurde, durfde ik het aan om eens een kijkje te gaan nemen in het nest. Drie dode parkietjes trof ik aan. Zo zielig voor hen. Die foto plaats ik hier liever niet.
Niet getreurd want de week nadien zaten ze alweer op elkaar met hetzelfde ritueel als gevolg. Uit het derde nest vlogen na een aantal weken drie kleintjes uit. Het vierde nest (van het andere paar) bracht vier telgen met zich mee.
Intussen zijn ze nu al met z’n elven. Tel daar de vier ouders bij en je bekomt een totaal van vijftien parkieten! De volière is, met andere woorden, overbevolkt. Een gekwetter van jewelste want die hele kroost moet nog gevoederd worden en ze moeten ook nog convenabel leren vliegen. Ik zou er uren kunnen naar kijken.
Blijkbaar valt er ‘s nachts nog een of andere kleine van zijn stokje en maakt alle andere wakker, mij incluis.
Zie ik twee ouders nu weer een nestje bouwen? Het nakomertje is potverdorie nog maar net uitgevlogen!
Dit wordt te bont, het lijkt hier op een muizenkooi. Maar wel heerlijk om te zien.
Jammer dat de nieuwelingen zullen moeten gaan om geen incestueuze kwekerij te starten.
Dat wordt binnenkort een klusje voor buurman Johny.
Misschien valt hij uiteindelijk toch nog voor valkparkieten.
Die had mijn vader vroeger ook in de volière. Drie nesten per koppel was geen zelfdzaamheid 4-5 jongen per nest. Op een bepaakd ogenblik hadden we 5-6 kweekkoppels…
Dan vraag ik me af waarom die vogels aan 45 euro/stuk in de winkel verkocht worden. Ik ben al lang blij dat ze een goed onderkomen krijgen.
Wat zijn ze grappig met hun kuifje! Mooi verhaal.
Hun kuifjes zijn grappig, hun ‘tâche de beauté’ zijn nog grappiger.
Eerlijk beschreven.
Ik mis het vertellen over het geklets en geschreeuw onderling.
Het zijn tenslotte bijna mensen ….
Vriendelijke zomergroet
Je zal eens moeten komen luisteren naar hun geklets Rob. Ze houden wel een siësta tussen 14:00 en 16:00.
Mooie vogels.
Fantastische volièrevogels, Bentenge. Ik denk dat ze hier ook gelukkig zijn.
‘zullen moeten gaan’ en ‘klusje voor de buurman’. Wat moet ik me daar bij voorstellen ? Zal hij ze dood doen of in zijn eigen volière houden ?
Leuk verhaal.
Buurman Johny zal voor hen een goed onderkomen vinden Micheleeuw. Als dierenliefhebber zal hij ze nooit doden. Ik denk dat hij er ook enkele voor zichzelf wil houden in zijn grote volière. Ik schenk ze hem daarom heel graag.
super mooie diertjes ! Overigens, als je in een omgeving woont met veel groen om je heen, loop je een grote kans dat je last krijgt van boktor. Mocht dit het geval zijn, is dit de oplossing: boktor