De poetswerkzaamheden vorderen goed. Vandaag was de keuken aan de beurt. Daarbij stootte ik voor de zoveelste keer op een voor mij onbevattelijk probleem.
Het zal wel voor iets nuttig zijn dat een ovendeur tussen twee lagen glas hol moet zijn, maar hoe maak je die binnenkant proper?
Na vele pogingen en middels een pollepel geraakte mijn ingezeepte schotelvod tussen het glas. Nu enkel nog opblinken. De handdoek paste er uiteindelijk ook nog in.
Al mijn keukenaccessoires zijn eraan te pas gekomen om de vaatdoek te recupereren. Chopsticks zijn een geweldige uitvinding!

Of heeft iemand een andere oplossing?

Mijn wep-contract is sinds twee weken afgelopen. Nog nooit heb ik zo graag en naarstig gepoetst als nu. Weer even tijd om mijn eigen ding te doen; kapper, doktersbezoeken, foto’s nemen, een afspraakje met mijn vriendinnen, muziek, blogs lezen, dochters inviteren. De achterstand moet zo snel mogelijk ingehaald worden.

Zie die felle herfstkleuren in de tuin; licht, vlammen!

Mijn sollicitatiebrief voor administratief medewerkster bij de Vredeseilanden is verstuurd, na zes maand kreeg ik eindelijk antwoord voor een andere job die ik zo graag wilde. Na die magere maanden mag er nu wel eens iets positiefs uit de bus komen.

En vanmorgen was het er weer, dat ene deuntje op StuBru dat me blijgezind maakte.

I tried to do handstands for you
I tried to do headstands for you
Everytime I fell on you, yeah, everytime I fell
I tried to do handstands for you
But everytime I fell for you
I’m permanently black and blue, permanently blue for you.

Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo
Do-doo-do-do-do-do-doo

Ze houdt van de stadsdrukte, van treinstations, metro’s en vlieghavens. Ze wil het liefst alles van de wereld zien. Ze heeft nooit stress gekend, die dochter van mij.Vanmorgen vertrok ze, samen met haar beste vriendin, voor een tiendaagse naar New York.

Er staat veel op hun agenda: Empire State Building, Statue of Liberty & Ellis Island, Museum of ModTimes Squareern Art, Circle Line Havenrondvaart, Brooklyn Bridge, Central Park, Fifth Avenue, Guggenheim Museum, Ground Zero en Freedom Tower, Harlem, … en al de towns. Op het internet hebben ze een appartementje gevonden aan een zeer voordelig prijsje. De Amerikaanse verhuurster leek hen heel sympathiek, toch virtueel. Sinds lang al sparen ze hun centen en hun verlofdagen en gingen ze een tijdje minder shoppen. Waarom hier je geld verdoen als het daar allemaal minder kost en zoveel hipper is?  Ze sms’te me net dat ze goed zijn aangekomen en per taxi onderweg zijn naar hun verblijfplaats. Lief dat ze niet vergat haar Moepie gerust te stellen. Voor een euro krijgen ze meer dan anderhalve dollar, Leterme is daar om hen te beschermen en ginds Indiansummert het ook. Alles oké, toch?  Ik hoop dat ze zich uitzinnig amuseren en genieten van elk moment. Maar dat ze van plan zijn om af en toe eens uit te gaan, had ik liever niet gehoord. Twee zesentwintigers, alleen op stap in New York: ik sta nu al te popelen om hen in Zaventem op te halen, zelfs in het holst van de nacht.

Hij verzuimde zelfs om de heerlijke restjes uit zijn uitpuilende derde bord mee te geven voor mijn kippetjes. Daarenboven negeerde hij het verbod op recht op een bijkomend dessert. Zijn eigenwijze heldhaftigheid  kon niet ongestraft blijven. De schuldige werd, op ludieke wijze weliswaar, door menig aanwezig blogger aan de tand gevoeld.  Onze wraak zal ongetwijfeld zoet blijven bij toekomstige blogmeetings, we zullen hem voortaan ernstig in het oog houden, hij weze gewaarschuwd. Een uitsluiting overwegen we niet; zijn sympathiek vrouwtje brengt namelijk steeds heerlijke gerechten mee.  

Buiten dit lachwekkende incidentje verliep de meeting bij Zapmoose, zoals steeds, vlekkeloos. Organiseer maar eens een zoektocht en barbecue voor veertig man. Ik ben me er terdege van bewust hoeveel inspanning dit alles hen heeft gekost. Het was een dag vol verwennerij, zowel op lichamelijk, geestelijk en culinair gebied.  De wandeling, die ik op ongeveer acht kilometer schat, was heerlijk en leerrijk. (Zo een groot stuk ongerepte natuur op een paar voetstappen van jullie woonst!) Het samenzijn achteraf was supergezellig. (Zelfs de temperatuur viel ontzettend mee.)

Zapnimf en Moose, hartelijk dank voor deze ontspannende dag!

Exact elf uur en vier minuten verlof kreeg ik dit jaar. Vandaag besteedde ik er daar drie en een half van. En of die potverdorie goed uitgekozen waren om uitgerekend dit superbe dagje aan zee te besteden!  Met madam Menck, die ’s maandags altijd vrij heeft.
Van tevoren nog even gecheckt of de kust vrij van wolken was, want in het binnenland viel enkel grijze lucht te bespeuren (met een temperatuur van ocharme zestien graden). “Rep je naar mij, het is hier stralend weer”, informeerde Mencks misses me uitgelaten via de telefoon.
De werkzaamheden in Ternat en Nevele en de vele vrachtwagens onderweg nam ik er, achteraf gezien, graag bij om nadien de geuren van de zee en de blik op een oneindig strand in mijn lichaam en ziel op te nemen. Het Belgische strand, op blote voeten, een gevoel dat moeilijk te omschrijven valt. Maar dat het heerlijk is staat buiten kijf.
Op enkele jonge mama’s met kleine kinderen en bejaarde mensen en heel veel honden na, hadden we een ‘vakantie voor ons alleen’-gevoel. Gezond hebben we, onder een meer dan deugddoende septemberzon. En gewandeld  – tot de zon onderging – met achteraf een kroket en een scampi, een wijntje en een Schweppes.
Die drie en een half uurtjes vakantie waren het zoveelvoudige waard. Ik kan er weer een tijdje tegen.
Bedankt, madam Menck, het was heerlijk met jou aan zee!

Als je bedenkt dat ik 1 meter 73 ben…

Ook Pixel had het warm vandaag. Hij zocht zich een koel plekje uit onder de Catalpa. Hij paste precies in de oude, ongebruikte bloempot. Later kwamen we samen weer tot leven en genoten we van een heerlijke zomernacht. De buren waren al binnen terwijl er nog zoveel te beleven viel. We hoorden de krekels, het gepiep van een muisje hier en daar en het gefrutsel van een egeltje tussen de afgevallen bladeren. Dezelfde uil van gisteren oehoede ons dat ook hij tevreden was.

We zochten naar vallende sterren om een wens te doen. Dat we morgen weer vroeg op moeten, deert ons niet. We willen nu genieten.

Ons zal je niet horen klagen over de zomer van 2009.

Ze bloeit nu maar ze had in juli al bloemen kunnen krijgen
moest ik haar zaad wat vroeger in de aarde hebben gestopt
en haar een zonniger plaatsje hebben toebedeeld.
Nu ze bloemen krijgt, zal ze zeker nog meer van zich laten zien.
Een nieuwe aanwinst in mijn tuin; mijn overgrootmoeder heeft haar beter gekend.

Kent iemand van jullie haar?
[ Een kwisje zonder prijzenpot maar wél met mijn eeuwigdurende bewondering voor de winna(a)r(es). ]

Die dag in het Vrijbroekpark
- ik liep er doelloos rond -
ontmoette ik een stijve hark,
hij toonde mij zijn kont.

De verleiding was te groot
om hieraan te weerstaan.
Door ‘t spektakel dat-ie bood,
was ‘t te sneu om door te gaan.

Hij leek me echt wel eenzaam,
een krop kwam in mijn keel.
Riep hij nu plots mijn naam,
En vroeg hij om een streel?

Hij stond daar wat gebogen,
en leek me te bevelen.
Ik wist dat ik zou mogen,
en beroerde z’n edele delen.

Het kwam zo maar naar mijn monitor gewandeld. Het was een schoon beest maar nadat ik verleden week een stevige kneep kreeg van een voor mij totnogtoe onschuldige krekel die ik spontaan mijn arm omhoog liet kruipen, heb ik het toch maar voorzichtig naar buiten gebracht.  

Een augustuskever? Of was het een kakkerlakachtig gedrocht dat zich verkneukelde in mijn verwaarloosd interieur?

Update: Na wat opzoekingswerk heb ik hem eindelijk gevonden. Een doodgraver (Nicrophorus) liep begot in mijn huis rond. Hier ligt bijgevolg dus, volgens Wikipedia, een dood groot dier of mens dat hij wilde ingraven.