Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 28 april 2008

Garageverkoop

 

Een mens vergaart nogal wat, in de loop der tijden! En als je er, zoals ik, moeite mee hebt om spullen weg te gooien, heb je op een bepaald moment geen zicht meer op je huishouding.

Hetzelfde geldt trouwens voor mijn mails. In bepaalde folders heb ik 4700 mails staan die ik koste wat het kost wil behouden. Ik moest ooit eens zin hebben om ze te herlezen of op zoek zijn naar de inhoud van eentje ervan en er spijt van hebben dat ik het gewist heb.

Zo kocht ik verleden week een ‘Torck’-babystoeltje op de rommelmarkt voor het geval mijn kinderen aan nageslacht zouden denken. Geen van beiden heeft plannen in die richting zodat het stoeltje voorlopig op zolder zal belanden om er spinnenwebben te vergaren. De kans zit er dik in dat het nooit gebruikt zal worden.

 

Keerbergen organiseerde dit weekend voor de eerste keer een garageverkoop. Een uitgelezen kans om grote kuis te houden in mijn opgespaarde goed. Het nam me twee weken in beslag om dozen vol te stouwen met voormalige nostalgie waar ik afstand van zou kunnen doen. Voor anderen werden mijn schatten als regelrechte  rommel omschreven, wat ik hen tot op vandaag heel kwalijk neem. 

Zaterdag en zondag, van 10:00 tot 17:00. Het zou een succes worden, de opbrengst zou aanzienlijk zijn! Goed voor een weldoordachte nieuwe aankoop.

Stoelen, tafels, een oud strijkijzer, een antieke koffiemaler, een gezichtsbruiner, een bamboetafel, computerschermen en printers, de ‘Kaiser’-naaimachine die ik in het containerpark vond, de koeienmelker en de in mijn ogen fel begeerde prul-, frul- en brocanteriehebbedingetjes werden zorgvuldig tentoongesteld op mijn oprit.

Dat de fel geïnteresseerden er als wilde beesten zouden opvliegen, stond welhaast vast. Het zou mijn voorspoedig weekend worden!

Net op tijd, alles stond klaar, ook mijn kopje koffie, de weekendkrant en de sudoko voor het geval ik me even zou vervelen.

Elf uur, nog steeds geen klant die afkwam op de opvallende, paarsgekleurde ballonnetjes. Zaterdag, Chelone; de doorsnee mens doet dan zijn inkopen, ze zouden straks wel komen.

Om half twaalf ontving ik heel enthousiast mijn eerst klant. Hij kocht een oude postkaart van De Haan voor een halve euro. De winst was binnen!

De rest van de namiddag zag ik nog zeven andere geïnteresseerden, waaronder drie kinderen die elk iets gratis mochten uitkiezen.

Intussen waren mijn tenen geknipt en gevijld, de kippen en konijnen kregen eten, mijn outfit ging van broek naar rok en mijn gezicht werd steeds maar roder.

Mijn dochter kwam thuis, had niets om te eten en op het einde van de dag hield ik er acht bezoekers aan over en anderhalve euro.

Acht bezoekers konden na de eerste dag onmogelijk subjectief bepalen of mijn aangeboden waar als echte rommel bestempeld kon worden.

De laatste klanten namen twintig boeken mee die ik intussen in het hoekje ‘gratis’ had opgesteld. Voor een dankjewel hadden ze geen zin.

Ik kreeg nog een “Arme Moepie” toegeworpen van mijn dochter en zeeg, na het opruimen van nog evenveel stuff, diep ontgoocheld omwille van zoveel wreedheden, neer in mijn fauteuil.

De volgende dag voltrok zich hetzelfde scenario. Met dit onderscheid dat ik alles voor niks meegaf en intussen twee manden strijk in de plooien legde. De totale opbrengst bedroeg zestien en een halve Euro, een kleurtje en een zonneallergie.

Buurman Johny nam in de vlucht nog twee miniatuureendjes mee voor zijn vrouwtje. Het moest van mij.

Vandaag staan er vijf overvolle dozen op elkaar gestapeld: een voor het containerpark, vier voor het kringloopcentrum.

Nog twee dagen sleuren en dan begint mijn nieuwe – rommelloze! – leven.

Het vergaren heb ik verleerd, in een weekend.

 

Read Full Post »