Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2010

Wasdom

Mijn blog begint stilaan op een tuinblog te lijken. Niet dat ik geen inspiratie heb om over andere onderwerpen te schrijven, maar de lente is nu eenmaal de periode bij uitstek om van de tuin te genieten. Daar is op dit moment zo verschrikkelijk veel moois te beleven.
Ik hou erg veel van grote planten, grote bossen bloemen en hoge bomen. Passende kleurcombinaties zijn niet zozeer mijn ding, daarvoor is mijn aard niet ordentelijk genoeg. Hoe bonter en weelderiger, hoe liever. Ik kan er zelfs moeiteloos een boterham of een bezoek aan de kapper voor laten om me een nieuwe plant te kunnen aanschaffen.
Voor de aankoop van de Rheum palmatum (sierrabarber) heb ik niet veel moeten derven. Een spotgoedkope plant die zowat twee meter hoog wordt, grote majestueuze bladeren krijgt en op de koop toe ook nog eens prachtig bloeit. Vanaf het moment dat hij bloemen krijgt, stopt hij met groeien maar maakt hij voortdurend nieuwe bladeren aan. Op dit moment staat hij op z’n mooist. Ik kon het niet laten om hem hier even te laten zien.
De Rheum smukt de moestuin op die na de welgekomen regen een serieuze boost heeft gekregen.
De krop- en krulsla zijn rijp voor consumptie, de komkommer staat reeds klaar om hun plaats in te nemen.
De aardappelen werden al aangeaard om de oogst te vermeerderen en de aardbeien hebben enkel nog wat zon nodig.
De bloemenweide tussen de jonge fruitboompjes vormt al een groen tapijt. Die boompjes waren eerder al begierd met paardenmest, iets wat voor een bloemenweide dan eigenlijk weer niet van toepassing is. Ik ben hoedanook toch benieuwd om het verschil te zien met eenzelfde soort weide op het andere stuk – zeer arme en onbemeste – grond.
Mag ik de weelderigheid van de clematissen ook nog even tonen?
Als je het mij vraagt: een ideaal groeiseizoen!


(Foto’s aanklikbaar)

Read Full Post »

Enige tijd geleden plaatste ik op mijn blog een song van Chairlift (‘Bruises’). Het liedje viel me op door zijn zonnigheid en frisheid. Kortom: een meezinger.
Vandaag overliep ik het lijstje van de eurosongdeelnemers. Toen ik het nummer van Duitsland (Lena – ‘Satellite’) hoorde, begon er onmiddellijk een belletje te rinkelen.
Weer die frappante gelijkenissen als toen.
Ben ik het nu die te kritisch geworden ben of mankeert het de hedendaagse artiesten aan vindingrijkheid?

Read Full Post »

Het is hier elke dag eentwadde op mijn boerenerf. De eendenruzies zijn verleden tijd; elk van de koppels heeft nu zijn eigen kot én vijver. Ze geilen enkel nog op elkaar via het kippengaas. Die separatie was nodig voor hun eigen bestwil.
De kippen vertoonden wat stresstoestanden door de nieuwe bewoners; hun eieren moest ik onder hun kot gaan zoeken. Madame loopeend heeft immers een van hun twee huizen ingepalmd. Ze heeft eindelijk begrepen, nadat ze zowat dertig eieren had gelegd, dat ze deze ook diende uit te broeden. Haar laatste legsels lagen midden in de ren; geen wonder dat de eksters en de kraaien er gretig mee naar huis vlogen. Nu blijft ze al negen dagen binnen zitten op een prachtig nest met dertien eieren. Nog twintig broeddagen te gaan voor een van mijn kinderdromen werkelijkheid zal worden: mama en papa eend op gang met een file kleine kuikentjes die  hun ouders volgen op een rechte lijn. Het wordt nog bang afwachten want er kan nog zoveel kwaads gebeuren.
Justine, een van mijn oudere kippen, denkt plots dat ze ook moet broeden (Kippen zijn zo jaloers!). Onder haar gat zit nochtans geen gebenedijd ei en die ene haan die elke voortplanting waar moest maken ontbreekt op mijn erf wegens voorziene moeilijkheden met de buren.
Toen ik gisteren thuiskwam van boodschappen, hoorde ik een erg beangstigend kukeleku. Nog net op tijd kon ik Jeanine, de domste kip, redden van een gewisse dood. Die was namelijk in de eendenvijver gesukkeld, van puur stoer na-aapgedrag. God weet hoe lang ze daar, nog net kopje boven, heeft gewatertrappeld. Totaal versuft en buiten adem (de kip, niet ik) heb ik haar weer aan de kant gezet. Ocharme dat beest. En ze had al zo weinig pluimen. Middels wat mond-aan-bek-beademing mijnentwege kwam ze weer tot haar positieven. Maar van een kip weet je nooit of ze haar lesje heeft geleerd.
Onderstaand ook een foto van het eendennest. Menig ei werd al afgestoten en er zit, per vergissing, ook een kippenei tussen.
Al bij al gaat alles goed op mijn erf, al blijf ik hout vasthouden.

Read Full Post »

Dit jaar ontving ik een heleboel wensen voor mijn verjaardag. De meeste waren virtueel:
– Van Flair (waar halen die mijn adres, ik lees dat boekje nooit)
– Van de Rabobank (het zal de bon geweest zijn van 20 euro uit de Humo)
– Van Test & vote (ik deed eens mee aan een enquête)
– Van Gamma
– Van Yonomi
– Van Visa
– Van Permesso
– Van mijn bank
De mailbox zat vol.
Gelukkig ontving ik er ook nog een paar echte.

Read Full Post »

Flower power

De totaal mislukte bloemenweide van verleden jaar zit me nog steeds hoog. Het was geen zicht tijdens de opentuindagen. De ecologische zaadjes leverden enkel veel onkruidachtig groen op, bloemen waren nauwelijks te bespeuren.
Mijn eerste floristische weiland daarentegen, dat van 2008, was overweldigend. Duizenden bloemen  in alle mogelijke kleuren en vormen, een heuse wildweide was het, nog mooier dan je ze in de boekjes vindt.

Het geheim van het succes lag hem in die kartonnen kokertjes die ik me toen aanschafte bij die concullega van die bekende Duitse keten, je weet wel. Hun prijs won het veruit van de drie keer zo dure gangbare aanbiedingen van andere zaadverdelers op de markt: slechts 1,69 euro per doosje, zonder graszaad, voor een oppervlakte van honderd vierkante meter. Een bonte mix van zowel zomer- als verwilderingsbloemen.

Zaai ze in pot, teil of in volle grond, giet ze tot ze kiemen; ze doen het vast en zeker! (Nu nog voorradig in de winkel)
Zoals op het doek van Vincent van Gogh zaaide ik zes doosjes uit over mijn bloemenakker. De eerste sprietjes laten zich een week later al zien.

En ook de moestuin stelt het inmiddels uitstekend.  Buiten de kolen gerekend; de broccoli en de rode kool zijn afgevreten door ik weet niet welk hongerig dier. Och wat, ik lust toch geen kool. Binnenkort worden ze vervangen door komkommers die buiten hun territorium mogen treden.
Tussen de jonge fruitboompjes werden ook bloemenzaden gegooid. Ik ben benieuwd naar hun opkomst.
Volgende week mogen ook de monstransboontjes eindelijk naar buiten; in de serre doen ze al verwoede pogingen om zich vast te hechten.

Ikke, boer en tuinder.
De regen was zoet maar nu mag de zon weer verschijnen.

Read Full Post »