Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2012

Toen mijn vader op tweeënzestig stierf, had ik al zoveel verdriet. Ik heb heel veel moeite om belangrijke mensen in mijn leven te laten gaan. Ik heb het zo moeilijk met het aanvaarden van feiten die ik niet zie aankomen, die oncontroleerbaar zijn. Het leven heb je nu eenmaal niet in de hand.
Ik rouw meer om het heengaan van mijn moeder dan ik ooit had kunnen denken.
Geen moeder meer hebben, is verschrikkelijk. Zonder haar zou ik hier niet zijn. Zonder haar zouden mijn kinderen er nooit zijn geweest.
Dit gegeven besef ik nu tenvolle en ik huil. Ik huil wanneer ik het wil en voel dat het moet, om te kunnen aanvaarden.
Gedurende enkele weken had ik geen oog voor de natuur, ik stelde me vragen over het leven. Hoe het verder gaat en evolueert, hoe de flora groeit, welig tiert en nooit stopt om je even te laten pauzeren.
Stilaan word ik rustiger en ben ik blij dat hier zoveel planten staan uit mijn moeders tuin. Zij was het die me de liefde voor de natuur meegaf. Ze kende alle namen van de planten zowel in het Nederlands als in het Frans en Latijn.
Elke zaterdag ging ze naar de Mechelse plantenmarkt om nieuwigheden. Ze sleurde telkens zakken plantjes mee die ze amper kon torsen.
De laatste weken is hier alles weelderig gaan groeien. De prairietuin krijgt langzamerhand een gezicht, een verdubbeling van hetgeen verleden jaar nog piepjong was. Het staat allemaal dikker, sterker.
Met een paar weken vertraging door de lage voorjaarstemperaturen en de overvloedige regen, is er nog steeds niet veel kleur te bespeuren in de tuin. Hij heeft dringend zon nodig. Maar there is more to come. Met mondjesmaat genieten van het nu duurt immers zoveel langer.
In de volière zijn de eerste drie valkparkietjongen uitgevlogen. Er zitten nog twee mama’s te broeden in de andere nestblokken.
Nieuw leven, nieuwe hoop.
En zoveel mooie herinneringen aan mijn moeder.

( alle foto’s aanklikbaar voor een groter formaat )

Read Full Post »